“Can konağını aramadaysan, cansın; Bir lokma ekmek arıyorsan ekmeksin,
Bir damla su arıyorsan susun, zulmün peşindeysen zalimsin,
Aşkı arıyorsan aşıksın, gönlün neye kapılmışsa O’sun sen.
Şu nükteyi biliyorsan, işi biliyorsun demektir:
“Neyi arıyorsan O’sun sen.”
Hz. Mevlana
Yaşam; doğumdan ölüme bir arayışın adıdır. İnsan, baştan beri hep arar ama çoğu zaman neyi aradığını bilmediğinden bulduğunu da anlamaz. Tüm arayışların altında o ezelî birliktelik vardır. Aramak, aradığının eksikliğini yüreğinde duymaktandır.
Aramak, koparıldığı sazlığa özlem duyan Ney’ in feryadıdır.
Aramak, Aşkına uçarsan kanatların yanar diyenlere ”Uçmazsam kanat neye yarar” diyebilmektir.
İnsan, kâinatın en câmi’ bir meyvesi olduğu için, kâinatı saracak bir muhabbet bir sır ancak o meyvenin çekirdeği olan kalbine yazılmıştır. Ne varsa O’nun içinde vardır. Aramak, aradığını kendinde bulmaktır aslında. Ama yüreğimizde değil kalbimizde…
İnsanın değeri, aradığı şeyde gizlidir.
Her ne arar isen kendinde ara…
Rehber 